درس اخلاق و عرفان: توبه از زنا و خیانت (حرام خوارگان)، ان الله یغفر الذنوب جمیعا

 
ان الله یغفر الذنوب جمیعا. توبه از زنا و (حرام خواری)

 

 
امام صادق (ع) فرمودند: « ‏حرام خوار سه نشانه دارد بد اخلاقى با حاضران و اشتیاق به زنا و دشمنى با اهل بیت . » (امالى شیخ صدوق ،ص 338 )

حرام خوار از طینت و نطفه ی غیرمومن بوده و هیچ گاه وارد بهشت اهل ایمان نمی شود و در دنیا نیز میل او به سمت معصیت بیشتر و به سمت حسنات کمتر است. او شیادی است که همواره در اجتماع تظاهر به بزرگی می کند ولی در خود درد می کشد و خون دل می خورد زیرا همگان می دانند که او حقیر است. از این رو در جامعه ی انسانی مومنین نیز نمی تواند برخی کرامات و احترامات دنیوی و مناصب اجتماعی مثل مقامات عالی، قضاوت، مرجعیّت دینی و امثال آن را تصدّی نماید چرا که اوّلاً دادن مناصب مهمّ به چنین کسی تأیید ضمنی حرام خواری و منع او از مناصب مهمّ اجتماعی نوعی مبارزه ی با پدیده ی شوم حرام است. ثانیاً چنین کسی اغلب به خاطر حرام خواری که موجب بی هویّتی اجتماعی است ، تربیت و تعهّد درستی نداشته حرمت گزاری به او مناسب نیست. کما این که در جوامع انسانی افراد لاابالی و سابقه دار و کسان بی صلاحیت که برای به چنگ آوردن هویتی جعلی به هر کاری حتی به تن فروشی نیز رضایت می دهند را به ارکان مهمّ اجتماعی راه نمی دهند.
 
"مثال کلاه برداران و مدعیان دروغین هنرهای اصیل مثال حرام خوار فوق است.
 زیرا تنها حرام خواران بی ریشه و البته زناکارانند که سعی و تلاش بی ثمر و نافرجام و تقلای جاهلانه و مضحک برای اثبات ادعاهای دروغین خود دارند."

و حال درسی دیگر از اخلاق اسلامی و تذکری مشفقانه:

گناه زنا با زن شوهردار، گناه حق الله است( به خاطر نهی خدا) یا حق الناس چون مردی با دادن مهر او را برای خود گرفته، آیا با توبه نزد خدا این گناه بخشیده می شود؟

در هر گناهی، حق الله وجود دارد؛ ولی برخی از معاصی، حق الناس نیز می باشد.
گناه زنای محصنه، حق الله است و شخص زناکار، تنها باید بین خود و خدای خود، حقیقتاً توبه کند و حتی حق افشای گناه خود را نزد همسر ندارد.

 منبع:  درس عرفان و اخلاق:  درباره مردان و زنان زناکار

 
/ 0 نظر / 18 بازدید